Feeds:
Άρθρα
Σχόλια


Μαρία 29 ετών, Βασίλης 35 ετών, Παναγιώτης 5 ετών. Η αδελφή του δεν είχε προλάβει να βαπτιστεί… Αφησε την τελευταία της πνοή, όπως και οι υπόλοιποι, πάνω στο οδόστρωμα του πιο αιματοβαμμένου δρόμου της Ευρώπης. Στην εθνική οδό-καρμανιόλα Κορίνθου-Πατρών. Ακόμη και οι έμπειροι διασώστες του ΕΚΑΒ λύγισαν μπροστά στο άψυχο κορμάκι της…

Εκατοντάδες νέοι άνθρωποι ξεψυχούν κάθε χρόνο στη φονική εθνική οδό, σπίτια κλείνουν, συγγενείς θρηνούν και όμως οι αρμόδιες αρχές συνεχίζουν να προκαλούν πόνο και οργή με την αδιαφορία τους και να ζητούν «αντίτιμο» για την πορεία προς τον θάνατο.
«’Πληρώστε για να σκοτωθείτε’ λέει το κράτος στους πολίτες του και εμείς πλέον φωνάζουμε σε όλους τουλάχιστον να μην πληρώνουν, μήπως και έτσι ευαισθητοποιηθούν» δήλωσε ο νομάρχης Αχαΐας Δημήτρης Κατσικόπουλος, ανοίγοντας τον ασκό του Αιόλου.

Σύμφωνα με τον νομάρχη, οι τουρίστες που έρχονται από την Πάτρα με κατεύθυνση την Αθήνα δεν πληρώνουν διόδια, καθώς υπάρχει ευρωπαϊκή νομοθεσία βάσει της οποίας δεν επιβάλλεται κόστος διέλευσης όταν δεν πληρούνται οι όροι ασφαλείας που έχουν θεσπιστεί από την Ευρωπαϊκή Ενωση!

«Καλούμε τον κόσμο να μην πληρώνει τα διόδια για να χρησιμοποιεί αυτόν τον δρόμο. Οι ξένοι δεν πληρώνουν βάσει νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης, καθώς ο δρόμος αυτός δεν πληροί καμία προδιαγραφή για εθνικό οδικό δίκτυο. Μόνον όσοι τρώνε κουτόχορτο πληρώνουν για να σκοτωθούν» τόνισε φανερά αγανακτισμένος ο κ. Κατσικόπουλος, ο οποίος συμπλήρωσε ότι όσοι περνούν χωρίς να πληρώσουν δεν αντιμετωπίζουν καμία κύρωση: «Ακόμα και αν ο οποιοσδήποτε οδηγός περάσει χωρίς να πληρώσει, τον αφήνουν χωρίς να του κάνουν τίποτα. Και αυτό για να μην ανοίξει το θέμα, επειδή το γνωρίζουν» ανέφερε ο νομάρχης.

Τα έσοδα από τα διόδια της Πατρών-Κορίνθου ανέρχονται κ καθημερινά σε 80.000 ευρώ, καθώς το κόμιστρο που καλούνται να πληρώσουν οι οδηγοί που χρησιμοποιούν τον συγκεκριμένο δρόμο είναι από τα υψηλότερα στη χώρα -αγγίζει τα 2,50 ευρώ. Παρά το υψηλό αντίτιμο, περίπου 100 χιλιόμετρα του δρόμου από την Πάτρα μέχρι την Κόρινθο δεν έχουν φωτισμό το βράδυ, ενώ περίπου τόσα είναι και τα χιλιόμετρα χωρίς διαχωριστική νησίδα, τη στιγμή που η συνολική απόσταση των δυο πόλεων είναι μικρότερη από 150 χιλιόμετρα .

Χαστούκι στο Δημόσιο η ευρωπαϊκή νομοθεσία

Εμείς αναζητήσαμε την επίμαχη ευρωπαϊκή οδηγία βάσει της οποίας θεμελιώνεται η άρνηση πληρωμής διοδίων στον συγκεκριμένο δρόμο: πρόκειται για την 1999/62/EC «περί επιβολής τελών στα βαρέα φορτηγά οχήματα που χρησιμοποιούν ορισμένα έργα υποδομής», η οποία θέτει το νομικό πλαίσιο για τα τέλη χρήσης εθνικών δρόμων από εμπορικά οχήματα. Στους γενικούς όρους της οδηγίας προβλέπονται επίσης «οι συγκεκριμένοι κανόνες που πρέπει να ακολουθούνται από τις χώρες-μέλη, εφόσον επιθυμούν να θεσπίσουν διόδια σε μια οδό».

Ο ορισμός της έννοιας του δρόμου, για τη διέλευση του οποίου παρέχεται στα κράτη η δυνατότητα να επιβάλουν την πληρωμή διοδίων, είναι σαφής: «Διόδια και τέλη χρήσης επιβάλλονται μόνο στους χρήστες αυτοκινητοδρόμων ή άλλων οδών με περισσότερες από μία λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, όταν οι οδοί αυτές έχουν χαρακτηριστικά ανάλογα προς τα χαρακτηριστικά των αυτοκινητοδρόμων, καθώς και στους χρήστες γεφυρών, σηράγγων και ορεινών διαβάσεων».

Ως αυτοκινητόδρομος ορίζεται «κάθε οδός που διαθέτει για τις δύο κατευθύνσεις της κυκλοφορίας διακεκριμένα οδοστρώματα, τα οποία χωρίζονται μεταξύ τους είτε με διαχωριστική νησίδα, που δεν προορίζεται για την κυκλοφορία, είτε, κατ’ εξαίρεση, με άλλα μέσα». Επίσης «δεν διασταυρώνεται στο ίδιο επίπεδο με άλλη οδό, με σιδηροδρομική ή τροχιοδρομική γραμμή ή με λωρίδα για πεζούς» (αυτό που ονομάζουμε «κλειστός αυτοκινητόδρομος»).

Υπενθυμίζουμε ότι από τα 141 χιλιόμετρα που χωρίζουν την Κόρινθο από την Πάτρα, τα περισσότερα διανύονται σε μία λωρίδα κυκλοφορίας (και… μισή βοηθητική), χωρίς την ύπαρξη νησίδας και χωρίς φωτισμό το βράδυ!

Το Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας (ΙΟΑΣ) «Πάνος Μυλωνάς», σε έρευνα που διενήργησε για τον οδικό άξονα Κορίνθου-Πατρών αποκαλύπτει πως «την περίοδο 2000-2004 ο θλιβερός απολογισμός στoν δρόμο αυτόν ήταν 266 νεκροί, 263 βαριά τραυματισμένοι και 763 ελαφρά».

Μάλιστα, σε μια προσπάθεια πρόληψης και προσωρινής αντιμετώπισης των συχνών τροχαίων ατυχημάτων, το Ινστιτούτο τοποθέτησε πρόσφατα σε σημεία-καρμανιόλα τεράστιες πινακίδες που προειδοποιούν τους οδηγούς για την επικινδυνότητα.

Για το ίδιο θέμα, τόσο κατά το παρελθόν όσο και σήμερα, ειδικοί που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στη μελέτη και την ενημέρωση των οδηγών για την οδική ασφάλεια, επισημαίνουν πως στο συγκεκριμένο οδικό κομμάτι χάνουν τη ζωή τους περίπου 200 συνάνθρωποί μας τον χρόνο. Κάποιοι άλλοι, μεταξύ αυτών και ο Ιαβέρης, τονίζουν χαρακτηριστικά πως ο συγκεκριμένος οδικός άξονας που συνδέει την Κόρινθο με την Πάτρα, με βάση τον όγκο των οχημάτων που εξυπηρετεί, μοιάζει με… σοκάκι πάρα με αυτοκινητόδρομο!

Ερευνες έχουν δείξει πως σχεδόν όλα τα τροχαία δυστυχήματα που σημειώνονται τα τελευταία χρόνια στο συγκεκριμένο οδικό κομμάτι έχουν κοινό παρονομαστή την ταχύτητα. Σε συνδυασμό με την απροσεξία και τον κάκιστο οδικό σχεδιασμό, το αποτέλεσμα είναι να θρηνούμε δεκάδες θύματα.

Ενας από τους συνηθέστερους τύπους τροχαίων δυστυχημάτων στο κομμάτι Κορίνθου-Πατρών είναι η μετωπική σύγκρουση. Αποδεδειγμένα το 99% των τροχαίων δυστυχημάτων είναι τέτοιες συγκρούσεις.

Τα λεφτά μας πίσω, λένε οι πολίτες

Σύμφωνα με τον νομάρχη Αχαΐας Δημήτρη Κατσικόπουλο, οι υπάλληλοι των διοδίων είναι ενήμεροι για το πρόβλημα και δεν φέρνουν καμία αντίρρηση στους υποψιασμένους οδηγούς που επικαλούνται την ευρωπαϊκή διάταξη για να μην πληρώσουν, σηκώνοντας αδιαμαρτύρητα τις μπάρες για να περάσουν. Πηγές από το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ υποστηρίζουν ότι τους αρμόδιους τους έχουν ζώσει τα φίδια εξαιτίας της ολοένα και μεγαλύτερης αμφισβήτησης που εκδηλώνεται ως προς τη νομιμότητα της είσπραξης του τέλους διοδίων.

Μάλιστα, ήδη έχουν κατατεθεί κατά του ελληνικού Δημοσίου αγωγές από αγανακτισμένους πολίτες που ζητούν να τους επιστραφούν τα χρήματά τους.

Οπως τόνισε στην «Espresso της Κυριακής» η δικηγόρος Μαρίνα Μπούζη που έχει αναλάβει τέτοιες υποθέσεις «έχουν κατατεθεί αγωγές κατά του ελληνικού Δημοσίου και η Δικαιοσύνη θα κληθεί σύντομα να επιλύσει το επίμαχο θέμα. Με αυτές τις αγωγές οι πολίτες ζητούν την επιστροφή του αντιτίμου που έχουν καταβάλει για τη διέλευση από την εθνική οδό Αθηνών-Πατρών και αποζημίωση από τα αρμόδια υπουργεία» τόνισε και πρόσθεσε: «Η οδηγία 1999/62 της Ευρωπαϊκής Ενωσης, στην οποία παρατίθενται αναλυτικά οι προϋποθέσεις επιβολής διοδίων από τα κράτη-μέλη, προβλέπει ρητά ότι η επιβολή διοδίων είναι δυνατή μόνο σε αυτοκινητόδρομους που πληρούν τους κανόνες ασφαλείας (οδόστρωμα, φωτισμός). Κατά συνέπεια, όταν το οδικό δίκτυο δεν έχει τις απαιτούμενες προδιαγραφές, όπως συμβαίνει στην εθνική οδό Αθηνών-Πατρών, η επιβολή διοδίων είναι παράνομη. Πιστεύουμε ότι σύντομα θα δικαιωθούμε».

Το RFID chip έχει γίνει …συνήθεια στην Αγγλία (τουλάχιστον)

Το RFID chip είναι συσκευή αναγνώρισης από μακρυά, με εξειδικευμένα συστήματα. Είναι η επόμενη μόδα που οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές προσπαθούν να περάσουν στον κόσμο σαν σπουδαία εφεύρεση… Για να γίνει αυτό δε θα διστάσουν να οργανώσουν ακόμα και …εικονικές απαγωγές, των οποίων η διαλεύκανση θα είναι εύκολη υπόθεση αν οι απαγώμενοι φέρουν στο σώμα τους το RFID chip.

Στην ουσία όμως μιλάμε για μια τεχνολογία παρακολούθησης όλων των ανθρώπων που το φέρουν, από την κυβέρνηση της Αμερικής, της Αγγλίας και όλων των άλλων χωρών που συμμερίζονται τις ίδιες απόψεις εφαρμόζοντας την τεχνολογία αυτή!!! Μιλάμε για μια νέα χούντα. Οι κύριοι αυτοί θα ξέρουν που είσαι ανά πάσα στιγμή, με ποιους συναναστρέφεσαι και τι κάνεις.
Διάβασα στο PC Magazine ότι στην Αγγλία είναι πολύ διαδεδομένα πλέον και χρησιμοποιούνται από τις αστικές συγκοινωνίες, ως και στα συστήματα διάθεσης εισητηρίων των ομάδων. Ας ελπίσουμε να μην φτάσει και στην Ελλάδα αυτή η μόδα…
ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ BLOG ” ZEITGEIST THE MOVIE BLOG “

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ

- Μια φορά και έναν καιρό σ’ ένα χωριό, ένας άντρας, νεόφερτος στο χωριό, ο Χάρης, ανακοίνωσε
στους χωρικούς ότι αγοράζει μαϊμούδες προς 10 δολάρια τη μία.

Οι χωρικοί ξέροντας ότι υπήρχαν πολλές μαϊμούδες γύρω στο δάσος παράτησαν τις δουλειές τους
στα χωράφια, πήγαν στο δάσος και έπιασαν πάρα πολλές από αυτές.
Ο Χάρης αγόρασε όλες τις μαϊμούδες που πιάσανε οι χωρικοί προς 10 δολάρια τη μία όπως είχε
υποσχεθεί.
Όμως το εμπόρευμα (οι μαϊμούδες), λιγόστευε, χρειαζόταν πολύς κόπος για να πιάσουν οι χωρικοί
τις μαϊμούδες που είχαν εναπομείνει και έτσι σταμάτησαν να κυνηγάνε μαϊμούδες.

Ο Χάρης ξανά ανακοινώνει ότι θα αγόραζε τις μαϊμούδες από εδώ και πέρα προς 20 δολάρια τη μία.
Οι χωρικοί έτρεξαν και έπιασαν αρκετές μαϊμούδες από αυτές που είχαν εναπομείνει και τις πούλησαν
στον Χάρη προς 20 δολάρια τη μία.
Σύντομα όμως οι μαϊμούδες έγιναν δυσεύρετες και ήταν δύσκολο για τους χωρικούς να τις πιάσουν
οπότε επέστρεψαν στα κτήματά τους.

Ο Χάρης ανακοινώνει πάλι ότι επειδή δεν υπάρχουν πλέον πολλές μαϊμούδες θα αγόραζε από εδώ
και πέρα την κάθε μία προς 40 δολάρια.
Οι χωρικοί παρατάνε ξανά τις δουλειές τους και πηγαίνουν και πιάνουν και τις λίγες που απέμειναν.
Ο Χάρης συνεπέστατος με την υπόσχεσή του αγοράζει την τελευταία παρτίδα μαϊμούδων προς
40 δολάρια.

Ο Χάρης στη συνέχεια βγάζει ανακοίνωση στην πλατεία του χωριού που έλεγε: «Καταλαβαίνω ότι
δεν υπάρχουν πλέον πολλές μαϊμούδες γι’ αυτό και εγώ, από εδώ και πέρα, θα σας δίνω 200 δολάρια
για κάθε νέα μαϊμού που θα μου φέρνετε. Αλλά επειδή πρέπει να φύγω για την πόλη για δουλειές
θα αναλάβει την αγοραπωλησία ο βοηθός μου».
Μόλις ο Χάρης έφυγε από το χωριό, ο βοηθός του φωνάζει τους χωρικούς και τους λέει.
«Κοιτάξτε τι έκανε ο Χάρης. Γέμισε 90 μεγάλους στάβλους με χιλιάδες μαϊμούδες. Εγώ επειδή σας
συμπαθώ θα σας προτείνω το εξής. Επειδή όπως ξέρετε δεν υπάρχουν πλέον άλλες μαϊμούδες στο
δάσος, θα σας πουλήσω από τις μαϊμούδες που έχει το αφεντικό μου στους στάβλους όσες θέλετε
για 100 δολάρια τη μία και όταν γυρίσει ο Χάρης στο χωριό τού τις πουλάτε για 200 δολάρια τη μία.
Και μην ανησυχείτε οι μαϊμούδες είναι τόσο πολλές που το αφεντικό μου δεν θα καταλάβει ότι λείπουν
μαϊμούδες από τους στάβλους, εξάλλου δεν πηγαίνει ποτέ στους στάβλους για να τις μετρήσει».

Οι χωρικοί άνοιξαν τα σεντούκια τους έβγαλαν όλες τους τις οικονομίες (μαζί και τα χρήματα που είχαν
βγάλει πουλώντας μαϊμούδες στον Χάρη), πήγαν και σε διπλανά χωριά και δανείστηκαν επιπλέον χρήματα.

Την άλλη μέρα με τα χρήματα στο χέρι στριμώχτηκαν έξω από το σπίτι του βοηθού σχηματίζοντας μια
τεράστια ουρά και μέχρι το βραδύ αγόρασαν χιλιάδες μαϊμούδες .

Από εκείνο το βράδυ οι χωρικοί δεν ξαναείδαν ούτε τον Χάρη ούτε τον βοηθό του.

Καλώς ήρθατε στη Wall Street.

Τα σχόλια δικά σας …!

(Αναμετάδοση)

Τα κάτωθι site ανήκουν σε απολογητές της ορθοδοξίας και με ψευδή κείμενα και ψεύτικες αναφορές αναδεικνύουν την άσβεστη εχθρότητα της ορθοδοξία κατά του Ελληνισμού και των αρχαίων μας προγόνων. Επομένως λέγω αδίστακτα ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του Ελληνισμού ήταν είναι και θα είναι (όσο υπάρχει) η ορθοδοξία και οι ανώριμοι συνάνθρωποί μας που τους ακολουθούν

http :/ /orthodox-world.pblogs.gr/2008/04/anthrwpothysies-sthn-arhaia-ellada-pros-timhn-toy-dia.html http://www.archive.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=18

http://www.apologitis.com/index.html

http :/ /www.oodegr.com/neopaganismos/arxaio_xali/paiderastia1.htm

αν τα μελετήσεις και θα αντιληφθείς αμέσως ότι αυτά δίνουν τα ανθελληνικά επιχειρήματα στους ΒουλβαροΣκοπιανούς στο κάτωθι video που μεταδίδεται μέσω διαδικτύου

http://www.bulgarmak.org/makedonia.htm

και ερωτώ ο Ανώνυμος Απολογητής, το ΟΟΔΕ κλπ για ποίον δουλεύουν; Μήπως δουλεύουν για τους βουλγαροσκοπιανούς;

Με την ευκαιρία σας συνιστώ να μελετήσετε τα κάτωθι βιβλία:

· Στυλιανού Μιχόπουλου «ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ» έκδοση Νέα Θέσις

· Διαμαντή Κούτουλα «ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ» έκδοση ΔΙΟΝ

· «Η ΑΝΤΙΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΤΗΣ ΥΣΤΕΡΗΣ ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΩΔΙΚΕΣ» έκδοση Κατάρτι

· Ιωάννη Μαλάλα «ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΑ» έκδοση Ηλιοδρόμιο

· Τρύφωνος Κωστόπουλου «ΕΛΛΑΔΑ, Η ΑΘΛΙΑ ΜΟΙΡΑ ΕΝΟΣ ΙΕΡΟΥ ΤΟΠΟΥ» έκδοση Λογοθέτης

· Βλάση Ρασσιά «ΕΣ ΕΔΑΦΟΣ ΦΕΡΕΙΝ» έκδοση Ανοικτή Πόλη.

· Βασίλη Μισύρη «ΤΑ ΑΓΙΑ ΡΕΜΑΛΙΑ» έκδοση Νέα Θέσις

· Γεράσιμου Καλογεράκη «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΓΡΑΦΕΙ» έκδοση ΔΙΟΝ

· Γεω. Γρηγορομιχελάκη «ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ, πρότυπα προς αποφυγήν, Έκδοση ΔΑΔΟΥΧΟΣ.

· Γεω. Καρανικόλα «ΡΑΣΟΦΟΡΟΙ, ΣΥΜΦΟΡΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ» έκδοση Θουκυδίδης.

· Σταύρου Βασδέκη «ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ Ή ΘΕΟΚΡΑΤΙΑ;» έκδοση ΔΑΔΟΥΧΟΣ

· Kaelheinz Deschner «Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ» έκδοση ΚΑΚΤΟΣ

· Α. Γεωργιάδη «ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ, Ο ΜΥΘΟΣ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ» έκδοση Γεωργιάδη

Μη ξεχνάτε ότι οι απολογητές της ορθοδοξίας συκοφαντούν τους αρχαίους μας προγόνους επί 1600 χρόνια και η επίσημη εκκλησία της ορθοδοξίας αναθεματίζει τους Έλληνες επί 1165 χρόνια και μάλιστα παρουσία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ελληνικής Κυβέρνησης.

Η ΕΞΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΚΡΙΣΗΣ ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ ΜΟΛΙΣ ΜΟΥ ΤΟ ΠΡΟΩΘΗΣΕ ΦΙΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΥΙΟΘΕΤΩ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ! Διαβάστε με προσοχή… (αξίζει τον κόπο) Σκέψου ότι ζεις σε μια γειτονιά παλαιού τύπου. Από αυτές που βλέπεις στις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες, ας πούμε -Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο . Έχεις τώρα σ´αυτή τη γειτονιά ένα μπακάλικο -το αφεντικό του μαγαζιού, χοντρός αντιπαθέστατος αλλά αναγκαίος επειδή φέρνει τα πάντα, παστέλια, μαντολάτα, απορρυπαντικά, τρόφιμα, τσιγάρα -διαθέτει και τηλέφωνο «δια το κοινόν». Έχει και υπαλλήλους διάφορους ο χοντρός, βάλτους κι αυτούς στην ιστορία. Τι κάνει λοιπόν ο χοντρός; Αγοράζει κοψοχρονιά και πουλάει σε τσιμπημένες τιμές, κλέβει και στο ζύγι -κονομάει γενικώς. Και όσο κονομάει, τόσο αγοράζει κι όσο αγοράζει, τόσο πουλάει όλο κι ακριβότερα -κονομάει χοντρικώς. Πουλώντας λιανικώς. Έχει φτιάξει τώρα ο χοντρός ένα κομπόδεμα μεγαλύτερο από τη μπάκα του. Τι να το κάνει; Οι τράπεζες δε δίνουν καλά επιτόκια, με τοκογλυφίες δε θέλει να μπλέκει καθότι επίφοβα πράγματα, για την πάρτη του δε γουστάρει να ξοδέψει επειδή τυγχάνει ολιγαρκής καρμίρης ο χοντρός -σκέφτεται λοιπόν, σπάει την κεφάλα του, τι να το κάνει το μπαγιόκο. «Ρε δεν ανοίγω ακόμα ένα μπακάλικο -να κονομάω από δυο πάντες;» λέει στο τέλος. Τώρα υπάρχουν δυο μπακάλικα στη γειτονιά, μόνο που οι τιμές δεν πέφτουν (χαζός είναι ο χοντρός να τις ρίξει; αφού μόνος του κάνει παιχνίδι), αντιθέτως, λόγω εξόδων της αναπτυσσόμενης επιχείρησης (του χοντρού), οι τιμές ανεβαίνουν. Τι γίνεται μετά; Τι να γίνει; Μεροκαματιάρηδες οι άνθρωποι της γειτονιάς, δεν διαθέτουν κανένα μηχάνημα να κόβει αβέρτα χρήματα -οπότε δεν μπορούν πλέον να αγοράσουν τα εμπορεύματα του χοντρού. Πέφτουν τα έσοδα ανεβαίνουν τα έξοδα -τρελαίνεται ο χοντρός! Τι θ´απογίνει; Αποφασίζει να ανοίξει μπλοκάκι με βερεσέδια, καλύτερα να του χρωστάνε παρά να σαπίζει το εμπόρευμα στα ράφια. Αναθαρρεύουν λοιπόν οι μεροκαματιάρηδες της γειτονιάς κι αρχίζουν να ψωνίζουν όλο και περισσότερα με βερεσέ -το μπλοκάκι του χοντρού γίνεται κανονικός τηλεφωνικός κατάλογος. Ξυπνάει, που λες, ένα πρωί ο χοντρός μέσα στον ιδρώτα. «Ρε τι γίνεται εδώ; Έχω καταντήσει να μου χρωστάνε μέχρι και τα καναρίνια το καναβούρι τους -που θα πάει αυτή η κατάσταση; Δεν έκανα καλά να ξανοιχτώ τόσο πολύ -άσε που ψυλλιάζομαι ότι οι μπαταξήδες της γειτονιάς δεν θα έχουν να με ξεχρεώσουν στον αιώνα τον άπαντα». Τι σκαρφίζεται λοιπόν ο μπακάλης ο χοντρός; Πάει στον γερο-τσιφούτη της γειτονίας, τον σιχαμερό που δανείζει με τόκους δέκα φορές πάνω από το νόμιμο. « Γερο-Λαδά αδερφέ μου, σώσε με! » παρακαλάει ο χοντρός. «Ξανοίχτηκα με τα βερεσέδια – κάνε κάτι να έρθω στα ίσα μου γιατί οι προμηθευτές πιέζουν κι εγώ μόνο το μπλοκάκι έχω!» Ο τσιφούτης την έχει από καιρό ανθιστεί τη φτιάξη, καθότι παλιός στο επάγγελμα και στην οικονομική ανάλυση. Αγοράζει λοιπόν το μπλοκάκι του χοντρού (κοψοχρονιά φυσικά) και όλα μέλι-γάλα. Τώρα, αυτό το μπλοκάκι με τα βερεσέδια πρέπει κάπως να κλείσει -αλλά ο τσιφούτης είναι λεπτοκαμωμένο άτομο, καχεκτικό και φιλάσθενο ας πούμε. Φωνάζει λοιπόν κάτι καλόπαιδα της γειτονιάς, με πτυχία και περγαμηνές από τα καλύτερα Σωφρονιστικά Ιδρύματα της χώρας και τους ξηγιέται. «Φέρτε μου τα φράγκα κι από ότι μαζεύετε, 2% δικά σας». Ξαμολιούνται τα παιδιά, απειλούν, δέρνουν, σπάνε -κάτι μαζεύουν. Φτιάχνει την πρώτη μπάζα ο τσιφούτης αλλά είναι ακόμα παθητικός. Το μπλοκάκι ούτε που αδυνάτισε καθόλου, τετράπαχο παραμένει. Πάει λοιπόν στα δικαστήρια και τις αστυνομίες. «Βοηθήστε με καλοί μου άνθρωποι, φτωχός είμαι, το κομπόδεμά μου δάνεισα και τώρα δε με πληρώνουν επειδής είμαι γέρος κι ανήμπορος!» Φιλότιμοι οι σταυρωτήδες κάνουνε μια έτσι και ξεσπιτώνουν ένα κάρο κόσμο, αφού οι έρημοι οι άνθρωποι δεν έχουν να πληρώσουν. Κάθεται τώρα ο τσιφούτης και ξαναμετράει. Τι πήρε; Λίγα λεφτά και μπόλικα χαμόσπιτα. Ούτε καν τα χρήματα που έδωσε στον χοντρό μπακάλη δεν έπιασε, τραβάει τις αραιές τρίχες που του έχουν απομείνει ο τσιφούτης. «Πως την πάτησα με τον κανάγια! Που, ακόμα και σκλάβους να τους πουλήσω όσους είναι εδώ μέσα στο μπλοκάκι -τα λεφτά μου δεν θα τα βγάλω!» Από την άλλη πλευρά ο μπακάλης έχει πέσει στα μαύρα πανιά. Γιατί όσα του έδωσε ο τσιφούτης δε φτάνουν ούτε για «ζήτω» -έχει ξανοιχτεί πολύ, έχει τιγκάρει τις αποθήκες σε εμπόρευμα, χρωστάει στους προμηθευτές και ο κόσμος δεν περνάει να ψωνίσει ούτε λουμίνια για το καντήλι. Πώς να περάσουν; Αφού δεν τους έχει μείνει ούτε κεραμίδι να βάλουν πάνω από το χάλι τους, να μην τους βλέπουν τα σύννεφα και τους φτύνουν καταιγιστικά, που λέει ο λόγος. Αρχίζει λοιπόν τις απολύσεις ο μπακάλης -την πληρώνουν οι μπακαλόγατοι και το παράρτημα ειδών μπακαλικής, μπας και σωθεί η επιχείρηση. Έχουμε τώρα έναν τσιφούτη στα πρόθυρα αυτοκτονίας, έναν μπακάλη στα πρόθυρα εμφράγματος και τους μεροκαματιάρηδες δυο-τρία χιλιόμετρα βαθύτερα από τα πρόθυρα, στα υστερόθυρα, Καθαρτηρίου και Κολάσεως γωνία, για την ακρίβεια. Επειδή όμως τέτοια πράγματα δεν πρέπει να συμβαίνουν σε μια ευυπόληπτη κοινωνία, παρεμβαίνει το κράτος, να βάλει τάξη. Γιατί άνευ τσιφούτη δεν κινείται το χρήμα, άνευ μπακάλη δεν εισάγονται φουά γκρα και άνευ μεροκαματιάρηδων δεν εισπράττονται φόροι για να αγοραστεί το φουά γκρα -με νιώθεις; Ερώτηση: τι πρέπει να κάνει το κράτος στη συγκεκριμένη περίπτωση; Τι μέτρα πρέπει να πάρει; Απαντήστε και εισπράττετε την βάσην ας πούμε! Απαντήσεις που δώθηκαν από τυχάρπαστους φωστήρες της μπακαλικής: 1.Μειώνει τους φόρους το κράτος, οπότε περισσεύουν χρήματα στους φτωχομεροκαματιάρηδες και ξεχρεώνουν το μπακάλη και τον τσιφούτη. Σχόλιο: Αγαπητό μου παιδί, μάλλον διαβάζεις πολλές ιστορίες του Έκτορος Μαλό και της Μυρτώς Κοντοβά -δεν εξηγείται αλλιώς τόση απλοϊκότης! Και τι είναι βρέ το κράτος που θα μειώσει τους φόρους; Σύλλογος προστασίας αναξιοπαθούντων μισθωτών; Πως θα ζήσει το κράτος; Εδώ αυτά που παίρνει και δεν του φτάνουν -εσύ προτείνεις μείωση; Άσε που, αν περισσέψουν λεφτά οι φτωχοί, σιγά μην πάνε να ξεχρεώσουν! Θα αγοράσουν ένα κάρο ανοησίες και θα βρεθούν ακόμα πιο χρεωμένοι -έτσι όπως ακριβώς κάνουν τα τελευταία χρόνια! Ξαναπέρνα το Σεπτέμβρη με τον κηδεμόνα σου αγαπητό μου παιδί. 2. Ξεχρεώνει το κράτος τα χρωστούμενα από την τσέπη του και τα κρατάει λίγα-λίγα από τα μισθά των φτωχώνε. Σχόλιο: Από τον προηγούμενο αντέγραψες και άλλαξες λίγο το συμπέρασμα για να μη σε πάρουν είδηση; Βρέ μπούφε αφού και το κράτος από τον τσιφούτη δανείζεται, πού θα βρει λεφτά να τον ξεχρεώσει; 3. Αφήνει το κράτος τον τσιφούτη και τον χοντρό να ψοφήσουν επειδή κάνανε ανοησίες και ανοίγει ένα δικό του μπακάλικο μαζί με μια κρατική τσιφουτερί για να βολευτεί ο κοσμάκης. Σχόλιο: Μόνο που πρώτον αν ψοφήσει το κεφάλαιο ποιος θα χρηματοδοτεί τους βουλευτές να βουλεύονται και τους υπουργούς να υποεργάζονται; Κατά δεύτερον, φαίνεται ότι αριστερίζεις και η ιστορία σε έχει καταδικάσει στο πυρ το εξώτερον! Ξαναπέρνα το Σεπτέμβρη που θα έχει τελειώσει η τουριστική περίοδος και θα ξαναλειτουργήσουμε τη Μακρόνησο, να δούμε τι θα κάνουμε με σένα. 4. Αγοράζει το κράτος ένα ολοκαίνουργο τεφτέρι, λευκό σαν αθώα περιστερά και το δίνει στον χοντρό. Δίνει κι ένα στον τσιφούτη για να μη γκρινιάζει. Και τους λέει «μην ανησυχείτε, εγώ είμαι εδώ -γράψτε κατά βούληση, εγγυώμαι εγώ τα λεφτά σας». Σχόλιο: Να συλληφθεί πάραυτα ο γράψας την παραπάνω τούφα και να του απαγγελθούν επιτόπου κατηγορίες περιύβρισης αρχής, παρακώλυσης συγκοινωνιών, σύστασης συμμορίας καθώς και κατανάλωσης ψυχότροπων ουσιών εν ώρα μαθήματος. Σύμφωνοι; Στο ξεκίνημα της παγκόσμιας κρίσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος, σύμπασα η ανθρωπότης προσκύνησε τον προφήτη Γκόρντον Μπράουν που είχε την έμπνευση να «δανείσει» χρήματα στις τράπεζες, βάζοντας πόδι στους διοικητικούς τους μηχανισμούς, προκειμένου να εκτονωθεί η κρίση. Αυτό έγινε στην Αγγλία και οι ηγέτες των υπόλοιπων χωρών έσπευσαν να κάνουν το ίδιο. Σήμερα όλο και περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες μπερδεύονται στο άκουσμα του παραπάνω ονόματος. Η συνήθης αντίδραση είναι του στυλ «Μπράουν; Άι θινκ χι ιζ εν οβερεστιμέιτεντ πλέιερ Παντελής Μπράουν ιζ φορ δε μπάζα άι τελ γιου». Κοντολογίς, όλο και περισσότεροι θέλουν να ξεχάσουν τη βλακεία του Γκόρντονα του Καφέ. Γιατί; Διότι το πρόβλημα ήταν το πλεόνασμα παραγωγής που κυκλοφόρησε στην αγορά και η οικονομική αδυναμία των καταναλωτών να το απορροφήσουν. Πράγμα το οποίο οδήγησε στην κυκλοφορία πλασματικού χρήματος μέσω του υπερδανεισμού. Που με τη σειρά του οδήγησε σε κατάρρευση των αγορών εφόσον το πλασματικό χρήμα δεν μπορεί με τίποτα να γίνει πραγματικό. Όταν έρχεσαι εσύ και λες ότι θα ρίξεις ΚΙ ΑΛΛΟ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ, για να διορθώσεις την κατάσταση -είσαι, το λιγότερο, μαστουρωμένος! Μάλιστα ο δικός μας οικονομικός κεφάλας δεν άντεξε και το έσκασε το παραμύθι σε συνέντευξη τύπου. «Δεν είναι πραγματικά τα κεφάλαια που θα δώσουμε για την στήριξη των τραπεζών, απλώς θα εγγυηθούμε την χρηματοπιστωτική επάρκεια για να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη», έτσι ακριβώς όπως στο λέω το είπε ο άνθρωπος! Μα φυσικά και δεν είναι πραγματικά τα κεφάλαια κύριέ Παραλογοσκούφη μου! Εσείς μέχρι χτες δανειζόσασταν από τις τράπεζες εκδίδοντας ομόλογα για να καλύψετε τους προϋπολογισμούς σας (το επιτρεπτό ετήσιο έλλειμμα στην Ε.Ε. είναι 3%, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε χρόνο τα κράτη-μέλη πρέπει να δανείζονται χρήματα για να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες τους) -τώρα πως βρεθήκατε να δανείζετε τις τράπεζες; Τσου ρε λάκηδες! Ξεκαθαρίζω -η λύση που προωθείται από τις κυβερνήσεις των ανεπτυγμένων χωρών για την αντιμετώπιση της κρίσης μοιάζει με συνταγή αλμπάνη γιατρού για την αντιμετώπιση του καρκίνου. «Από πού να πάρω αυτά τα φάρμακα γιατρέ μου;» «Μα δεν χρειάζεται να πάρετε τα φάρμακα αγαπητέ! Αρκεί να φάτε το χαρτί της συνταγής και θα γίνετε σίγουρα καλά!» Ξεκαθαρίζω -μέχρι να ρεφάρει η αγορά τη χασούρα της, μέχρι δηλαδή να αντιμετωπίσουν τη ζημιά από το πλασματικό χρήμα, θα περάσουν πολλές αναποτελεσματικές νύχτες του Αγίου Βαρθολομαίου ακόμα και μέρα-μεσημέρι. Άρχισαν ήδη να κλείνουν τα παραρτήματά τους οι αυτοκινητοβιομηχανίες, θα ακολουθήσουν εταιρείες ειδών εικόνας-ήχου, κινηματογραφικά στούντιο, εταιρείες παροχής υπηρεσιών και ειδών ψυχαγωγίας και αναψυχής, τουριστικά καταλύματα. Με λίγα λόγια, η πολυτέλεια θα φάει πρώτη χώμα. Ξεκαθαρίζω -άνθρωποι θα μείνουν στο δρόμο, προγράμματα ανεργίας θα αποτύχουν να καλύψουν τις ανάγκες τους και η αγορά θα υπολειτουργεί χειροτερεύοντας συνεχώς την κατάσταση. Ξεκαθαρίζω -αυτή τη φάση οι γραμματιζούμενοι τη λένε «ύφεση». Και κουβαλάει στασιμοπληθωρισμό (υψηλό πληθωρισμό που δεν πέφτει με τίποτα), συνεχώς αυξανόμενη ανεργία, μείωση των παραγωγικών διαδικασιών μέχρι τη στιγμή που. Που; Δεν θα αναλύσω το μαρξιστικό σενάριο, όπου το σύστημα καταρρέει μέσα στις αντιφάσεις του. Ξέρεις γιατί; Επειδή αυτό είναι το ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ σενάριο. Θα σου πω όμως για την άλλη προοπτική, αυτή που διδάσκονται οι οικονομολόγοι στο μάθημα της οικονομικής θεωρίας -όταν μελετάνε τα νεώτερα οικονομικά μοντέλα. Για να ξεπεραστεί η ύφεση, έχει αποδειχτεί από την ιστορική εμπειρία ότι θα πρέπει να επέλθει ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ. Μόνο έτσι θα μειωθεί το αγοραστικό κοινό παράλληλα με τη (σε μεγαλύτερο βαθμό) μείωση της προσφοράς αγαθών και υπηρεσιών και μόνο με αυτόν τον τρόπο θα οδηγηθούμε σε αύξηση της αγοραστικής ικανότητας και, ακολούθως, αύξηση των τιμών. Μαγικό, έτσι; Τι σημαίνει όμως «καταστροφή μέρους των παραγωγικών μηχανισμών»; Παραγωγικοί μηχανισμοί είναι οι εργαζόμενοι και τα μέσα παραγωγής (μηχανήματα, κτίρια κ.λ.π.) -να το ξεκαθαρίσω αυτό. Και πως καταστρέφονται; Πανεύκολα! Οι άνθρωποι-εργαζόμενοι σκοτώνονται μαζικά σε πεδία μαχών, τα εργοστάσια βομβαρδίζονται, οι οδικές αρτηρίες μεταφοράς εμπορευμάτων ανατινάζονται, η αεροπορία και το ναυτικό χρησιμοποιούνται για τη διεξαγωγή εχθροπραξιών. Χρειάζεται να σου πω κι άλλα για να καταλάβεις ότι η «καταστροφή μέρους των παραγωγικών μηχανισμών» συνεπάγεται πόλεμο; Παγκόσμιο κατά προτίμηση, να μην κάνουμε διπλές και τρίδιπλες δουλειές -να ξεμπερδεύουμε με τη μία. Ο μπακάλης δεν θα πάει στον πόλεμο γιατί έχει πλατυποδία, ο γερο-τσιφούτης επίσης δεν θα πάει, λόγω ηλικίας. Αλλά θα είναι εδώ όταν εσύ δεν θα γυρίσεις για να συνεχίσουν τις δουλειές τους με καλύτερες συνθήκες και έχοντας σβήσει τις συνέπειες των βλακωδών ενέργειών τους. Ο Καφές Γκόρντον δεν θα πάει στον πόλεμο λόγω στραβισμού, ο Σαρκοζί δεν θα πάει επειδή είναι προστάτης οικογενείας, η Μέρκελ θα το παίξει γυναίκα και δεν θα καταταγεί, ο Αμερικάνος Πρόεδρος δεν θα πάει επίσης -επειδή εκεί η θητεία είναι προαιρετική. Θα μείνουν πίσω να περιμένουν εσένα, να τους διευκολύνεις ψοφώντας σε κάποιον βομβαρδισμένο παλιότοπο για χάρη της σημαίας. Της δικής τους σημαίας -όχι της δικής σου, εσύ άλλωστε δεν έχεις. Επειδή και τη σημαία σου με υπερχρεωμένη πιστωτική την αγόρασες. Άραγε πέφτω πολύ έξω; Ας το ελπίσουμε !!

Πιστεύεις ότι η λογοκρισία και ειδικά η ολοκληρωτική εξαφάνιση μιας είδησης είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα δικτατορικών, αυταρχικών, ολοκληρωτικών καθεστώτων; 

Σου δίνουμε την ευκαιρία να αλλάξεις γνώμη!
Στην Ελληνική δημοκρατία του 21ου αιώνα, με τα εκατοντάδες έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ κάθε άποψης, σύνθεσης και διαφορετικών συμφερόντων, μια σημαντική είδηση δεν δημοσιεύτηκε ΠΟΥΘΕΝΑ. Και όταν λέμε πουθενά ευνοούμε ΠΟΥΘΕΝΑ!
Και όποιος   αμφιβάλει, ιδού οι μηχανές αναζήτησης ιδού και το ψάξιμο.
Γιατί;
Γιατί η είδηση αφορά το Mall του ομίλου Λάτση στο Μαρούσι.
Γι’ αυτό το θέμα η λογοκρισία κρατά χρόνια, αλλά αυτή τη φορά ξεπέρασε κάθε προηγούμενο καθώς αφορά τελεσίδικη δικαστική απόφαση.

Διαβάστε την είδηση (όπως ήρθε με mail) και την έκκληση που ακολουθεί:
———— —— Καταδίκη για το mall Athens στο πρώην δήμαρχο Αμαρουσίου ———— ——
Στις 19 Ιανουαρίου στο Τριμελές Εφετείο Αθηνών εκδικάστηκε η υπόθεση του πρώην Δημάρχου ΤΖΑΝΙΚΟΥ – ( Δήμαρχος Αμαρουσίου επί κατασκευής MALL) σχετικά με την προσφυγή πολιτών, για τις παρανομίες του Δημάρχου και άλλων εμπλεκόμενων για την οικοδόμηση του παράνομου μεγαθήριου THE MALL.
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών καταδίκασε τον πρώην Δήμαρχο σε 12 μήνες φυλακή με τελεσίδικη απόφαση.
Το δικαστήριο δεν έκανε δεκτό τους ισχυρισμούς του πρώην Δημάρχου ότι το Μall ωφέλησε το Μαρούσι, ότι δεν προξένησε περιβαλλοντολογικές καταστροφές και ότι τα τεράστια χρέη στο Δήμο δεν οφείλονται στο συγκεκριμένο έργο. Αλλά και η τελική έκκληση της συνηγόρου του κ. Τζανίκου για μείωση της ποινής λόγω πρότερου έντιμου βίου και λόγω μη ταπεινών αιτιών δεν έγινε δεκτή.
Η συγκεκριμένη δίκη είναι η πρώτη δίκη εντός του 2009 που έχει σχέση με την κατασκευή του MALL καθώς έχουν προσδιορισθεί και άλλες 6 δίκες, μία μάλιστα εξ αυτών ζητάει 600 εκ. ευρώ αποζημίωση υπέρ του Δήμου Αμαρουσίου από τις κατασκευαστικές του κ. ΛΑΤΣΗ και τον πρώην Δήμαρχο για τις τεράστιες ζημιές που υπέστη Ο Δήμος Αμαρουσίου.
Μια απόφαση λοιπόν που μας γεμίζει αισιοδοξία ότι σε αυτόν τον αγώνα για την διάσωση των ελεύθερων χώρων δεν είμαστε μόνοι μας, υπάρχουν και Δημόσιοι λειτουργοί που υπερασπίζονται το Δημόσιο συμφέρον.
———— —————— —————— —————— —————— ——
Άσχετα με το πόσο ενδιαφέρει η είδηση τον καθένα και την καθεμία μας, το γεγονός της ολοκληρωτικής της απάλειψης από τον τύπο, με χουντικά ποσοστά της τάξης του 100%, αποτελεί πρόκληση για τις ελευθερίες όλων μας. Αποτελεί ακόμα σαφή απόδειξη ότι μια δικτατορία οικονομικών συμφερόντων επιβάλλεται πιο ασφυκτικά παρά ποτέ στη ζωή μας και γράφει την ιστορία όπως γουστάρει.
Αν το θάψιμο μιας σημαντικής είδησης στα ψιλά μας εξοργίζει, η ολοκληρωτική της εξαφάνιση μας εξαγριώνει.
Θα τους αφήσουμε να αποφασίζουν τι πρέπει να μαθαίνουμε και τι όχι;
Όπως οι “από κάτω” τους αναγκάσαμε να βγάλουν την Κούνεβα από τα ψιλά… έτσι και πάλι πρέπει να τους δείξουμε ότι ΔΕΝ κρατάνε πια την ενημέρωση στα χέρια τους, ότι η δικτατορία στην ενημέρωση έχει αντίπαλο. Χιλιάδες αντίπαλους!
Στείλετε αυτή την είδηση σε φίλους/ες, γνωστούς/ες, συνάδελφους/ισσες – Ανεβάστε την στο internet
Σε μερικές εβδομάδες θα την γνωρίζουν ακόμα και όσοι δεν τους ενδιέφερε…
Κομμένες ειδήσεις;…
Όσοι παίζουν με τα ψαλίδια να προσέχουν μην κοπούν οι ίδιοι! 

Διαβάστε σχετικά με το Mall από το περιοδικό ΓΑΛΕΡΑ (Ιανουάριος 2006, Φεβρουάριος 2006, Μάρτιος 2006)
Δείτε και κάτι ενδιαφέρον για τη λογοκρισία σχετικά με το Mall

Απολαυστική επιστολή blogger στην Παναγιωταρέα από μεταφορέας 8:44μμ, Σάββατο 10 Μαρτίου 2007 (Τροποποιήθηκε 1:07πμ, Κυριακή 11 Μαρτίου 2007) From: DMR – demasamere [AT] yahoo.com To: Anna Panagiotarea – anpan_2190@jour.auth.gr apanagiotarea@ert.gr Χωρίς σχόλια Αγαπητή Δρ. Παναγιωταρέα. Σας απευθύνομαι ως μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας που είστε, και συγκεκριμένα σαν Αναπληρώτρια Kαθηγήτρια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, μία θέση που συνεπάγεται δηλαδή την μονιμότητα. Kαι παίρνω αφορμή επειδή σας βλέπω συχνά-πυκνά καλεσμένη στην εκπομπή του κ. Γιάννη Πρετεντέρη για τα θέματα της παιδείας. H επιλογή του κ. Πρετεντέρη να σας καλεί είναι εξαιρετική. Αναρωτιέμαι πότε θα την εκμεταλλευτεί κάποιος επιτέλους, καθώς η παρουσία σας σε τέτοιες συζητήσεις Δρ. Παναγιωταρέα είναι η πλέον κατάλληλη για να αποκαλυφθεί η παθογένεια του Eλληνικού Δημόσιου Πανεπιστήμιου, και το χάλι στο οποίο έχει περιέλθει. Bλέπετε Δρ. Παναγιωταρέα, το Eλληνικό πανεπιστήμιο πάσχει πρώτα από όλα όχι γιατί οι φοιτητές κάνουν καταλήψεις. Πάσχει γιατί δε μπορούν να σεβαστούν ένα πανεπιστήμιο όπου κάποια σαν και εσάς, χωρίς σημαντικά ακαδημαϊκά προσόντα, χωρίς ερευνητικό έργο, χωρίς διεκπεραίωση τον βασικών υποχρεώσεων που έχετε απέναντι στο πανεπιστήμιο, κατέχει μόνιμη θέση καθηγητού σε αυτό. Θα αναρωτιέστε με ποιο δικαίωμα σας απευθύνω τον λόγο. H απάντηση Δρ. Παναγιωταρέα είναι ότι πρώτα από όλα με τους φόρους μου πληρώνω τους τρεις μισθούς σας – τον πρώτο στο δημόσιο πανεπιστήμιο, τον δεύτερο στην δημόσια τηλεόραση , την E Ρ T , τον τρίτο στο Δημοτικό Ραδιόφωνο της Αθήνας. (T ον τέταρτο μισθό σας τον πληρώνει το Ίδρυμα Ωνάση). Kαι επιπλέον όπως εσείς διατηρείτε το δικαίωμα να κρίνετε τους φοιτητές εγώ ως πολίτης έχω το δικαίωμα να κρίνω εσάς. Tην αφορμή μου την δίνει η προκλητική και θρασύτατη παρουσία σας στα τηλεοπτικά πάνελς ως τιμητού της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η παιδεία στη χώρα μας, όταν εσείς είστε το χαρακτηριστικότερο αίτιο. Kαι εξηγώ: Eπισκέφθηκα τον διαδικτυακό τόπου του πανεπιστημιακού τμήματος στο οποίο διδάσκετε και μόνη εσείς από όλους τους διδάσκοντες δεν αναφέρετε ούτε το αντικείμενο του διδακτορικού σας, ούτε τις δημοσιεύσεις σας, ούτε την έρευνα την οποία πραγματοποιείτε; Γιατί Δρ. Παναγιωταρέα; Eίναι μυστικά; Γιατί η ακαδημαϊκή κοινότητα να μη γνωρίζει την σημαντική συνεισφορά σας στην επιστήμη την οποία απαιτεί η καθηγητική καρέκλα που καταλάβατε; Πείτε μας λοιπόν κυρία Παναγιωταρέα, ποια είναι η ερευνητική δουλειά με την οποία ασχολείστε στην παρούσα φάση; Σε ποια έγκυρα περιοδικά του εξωτερικού έχουν δημοσιευθεί εργασίες σας; Για να μην μπερδευτείτε, δεν εννοώ τα άρθρα σας στις εφημερίδες. Δεν εννοώ το μυθιστόρημα μας και το βιβλίο συνέντευξη ενός πολιτικού προσώπου. E ννοώ αυτά τα επιστημονικά περιοδικά (refereed scientific journals) στα οποία η δημοσίευση περνάει από κρίση από μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας, (το λεγόμενο peer review system) και βάσει των οποίων η διεθνής ακαδημαϊκή κοινότητα κρίνει τα μέλη της. Ποιες από τις εργασίες αυτές υπάρχουν στο “Citation Index”, τον κατάλογο εκείνο που παρουσιάζει εργασίες άλλων επιστημόνων που αναφέρονται στο δικό σας επιστημονικό έργο; Πόσες διδακτορικές εργασίες έχετε επιβλέψει από τότε που γίνατε καθηγήτρια και που βρίσκονται οι διδακτορικοί φοιτητές σας σήμερα; Mε βάση ποιο επιστημονικό έργο εκλεγήκατε στην βαθμίδα του μόνιμου καθηγητή στο δημόσιο πανεπιστήμιο; ποιο είναι το θέμα του διδακτορικού σας και που το εκπονήσατε; Που δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα του; Πώς προχώρησε την επιστήμη; Δρ. Παναγιωταρέα, όταν βγαίνετε στην τηλεόραση οι τηλεθεατές δεν είναι όλοι ανόητοι όπως εσείς πιστεύετε. Mερικοί από αυτούς έχουν αποκτήσει και διδακτορικό, έχουν διδάξει σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, και γνωρίζουν τη σκληρή, επίμονη, ανελέητη διαδικασία που χρειάζεται για να ανέβει κάποιος τις καθηγητικές βαθμίδες. Απαιτείται κουραστική και χρονοβόρα έρευνα, δημοσίευσή της σε έγκριτα περιοδικά, παρουσίασή της σε συνέδρια, επίβλεψη διδακτορικών εργασιών και ερευνητικού έργου, διδασκαλία σε μεταπτυχιακό επίπεδο και προπτυχιακό επίπεδο (δηλαδή προετοιμασία παραδόσεων, διορθώσεις εργασιών, βαθμολόγηση εξετάσεων κλπ). Ακόμα και για καθηγητές πανεπιστημίου που έχουν αποκτήσει τα διδακτορικά τους από πανεπιστήμια τα οποία βρίσκονται στη διεθνή κατάταξη πολύ υψηλότερα από ότι αυτό στο οποίο έχετε σπουδάσει εσείς, δηλαδή για επιστήμονες με τεράστιο ταλέντο και μεγάλες επιστημονικές επιδόσεις, οι απαιτήσεις της καθηγητικής καρέκλας απαιτούν όλο το χρόνο τους, όλη την ενέργειά τους, για πάρα πολλά χρόνια. Eσείς όμως ζείτε στην Αθήνα, εργάζεστε σε τρεις (τουλάχιστον) διαφορετικές δουλειές εκτός του πανεπιστημίου, γράψατε ένα μυθιστόρημα, και ταυτόχρονα προσπαθείτε να μας πείσετε ότι εκπληρώνετε τις υποχρεώσεις σας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο που βρίσκεται σε μία άλλη πόλη από εκείνη που βρίσκεται ο τόπος κατοικίας σας και της κύριας εργασίας σας, στη Θεσσαλονίκη. Kαι αυτό που με εκπλήσσει Δρ. Παναγιωταρέα, αυτό που με θυμώνει ως πολίτη και ως μέλους της ακαδημαϊκής κοινότητας είναι ότι όχι μόνο δεν κρύβεστε, αλλά επειδή έχετε το θράσος να βγαίνετε στις τηλεοράσεις και να παριστάνετε την αγανακτισμένη με την κατάντια του Eλληνικού πανεπιστημίου, στην οποία πρώτη από όλους συνεισφέρετε εσείς. Tο διαδίκτυο είναι ένα νέο μέσο διαλόγου και μετάδοσης πληροφορίας. Αν σας αδίκησα περιμένω την απάντησή σας την οποία θα δημοσιεύσω χωρίς περικοπές αυτούσια στο blog μου, demasamere. blogspot. com όπου βρίσκεται και η επιστολή μου προς εσάς. Mε τιμή, DMR Yπόψιν Αναστασία Δουλκέρη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήμα ΜΜΕ, ΑΠΘ Ανδρέας Βέγλης, Αναπληρωτής Καθηγητής, Τμήμα ΜΜΕ, ΑΠΘ Ελευθερία Καρνάβου, Πρόεδρος Ενιαίου Συλλόγου Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού, ΑΠΘ Γιάννης Κρεστενίτης Γραμματέας Πρόεδρος Ενιαίου Συλλόγου Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού, ΑΠΘ Γιάννης Πρετεντέρης Δημοσιογράφος Στάθης Σταυρόπουλος Δημοσιογράφος – Σκιτσογράφος Εφημερίδα Ελευεθεροτυπία Λάκης Λαζόπουλος Ηθοποιός – Σχολιαστής Εφημερίδα “ΤΟ ΒΗΜΑ” Εφημερίδα Πρώτο Θέμα Περιοδικό “Δες” Εφημερίδα Παρών Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ Εφημερίδα Καθημερινή Ραδιοφωνικός Σταθμός Σκαι Εφημερίδα Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία Εφημερίδα το ‘Εθνος Εφημερίδα Αυγή Εφημερίδα ΤΟ ΑΡΘΡΟ Press- gr Blog demasamere.blogspot.com/

ΠΟΙΟΣ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΖΑΧΟΠΟΥΛΟΥ

Τον τελευταίο καιρό ασχολήθηκα αρκετά με θέματα κουλτούρας οπότε η σημερινή μου ενασχόληση με τον αποτυχόντα αυτόχειρα του υπουργείου Πολιτισμού ήταν αναπόφευκτη.
Επειδή πολλά λέγονται για τους λόγους που τον οδήγησαν στο απονενοημένο διάβημα έκατσα και ερεύνησα το θέμα και κατέληξα μελετώντας την όλη ιστορία και τους εμπλεκόμενους σε αυτήν, ότι δεν είναι ένοχη η αόρατη μη κατονομαζόμενη 34χρονη στην TV και κατονομαζόμενη και εγχρώμως φωτογραφιζόμενη στις εφημερίδες , κ. Τσέκου .
Το μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να καλύψει τον πραγματικό ηθικό αυτουργό της αυτοκτονίας που δεν είναι άλλη από την Νατάσα!
Ας δούμε λοιπόν πως τεκμηριώνεται αυτή η υπόνοια.
Η Νατάσα ήταν ένα χαριτωμένο, καλό, χαμογελαστό και ήσυχο κορίτσι που είχε καταφέρει να πάει να σπουδάσει νηπιαγωγός παίρνοντας το πτυχίο της το 1988 και κατά πάσα πιθανότητα , θα ήταν μάλλον επιτυχημένη στη δουλεία της.
Όμως γνώρισε τον ανιψιό ενός τέως πρωθυπουργού και προέδρου της Δημοκρατίας, πολύ καλό παιδί, καλό γαμπρό και με πολύ καλή όρεξη, γνωστό σε όλα τα φαγάδικα από την Θεσσαλονίκη μέχρι τον Μπαϊρακτάρη στο Μοναστηράκι.
Ο ανιψιός αυτός εκλέχτηκε αρχηγός στο κόμμα του θείου του εξ αιτίας της ευτυχούς συγκυρίας να είναι μεν ανιψιός αλλά να μην τον λένε Λιάπη.
Βέβαια στην Ελλάδα άμα έχεις το όνομα αποκτάς και την χάρη και ας μην έχεις μέχρι τότε διευθύνει ούτε περίπτερο, όπως κακεντρεχώς είχε πει ένας αντίπαλος του που προφανώς τον ζήλευε γιατί ήταν κομψότερος από αυτόν, αν και ένας άλλος γκαντέμης τέως πρωθυπουργός θεωρούσε ότι τουλάχιστον υφυπουργός θα μπορούσε να γίνει αλλά όχι βέβαια στην δικιά του κυβέρνηση .
Μετά τον δεσμό της λοιπόν με τον ανιψιό που κατέληξε ευτυχώς σε γάμο το 1998, η νηπιαγωγός μας σκέφτηκε τον ίδιο χρόνο ότι μια πρωθυπουργική σύζυγος είναι πιο σικ να είναι γιατρός.
Έτσι κοντά στην ηλικία της Τσέκου ,οι κακές γλώσσες στο διαδίκτυο λένε ότι γεννήθηκε στις 14 Απριλίου 1966, αλλά δεν παίρνω όρκο ότι είναι σωστή αυτή η ημερομηνία γιατί στο βιογραφικό της δεν αναφέρεται αιδημόνως ημερομηνία γέννησης , γράφτηκε στην Ιατρική.
Βέβαια επειδή η Ιατρική είναι 6 χρόνια όταν την ξεκινάς στα 32 και μετά πρέπει να κάνεις και ένα χρόνο αγροτικό και άλλα 5-6 χρόνια ειδικότητα και εάν θέλεις και να γίνεις και διδάκτορας θέλεις άλλα 3 χρόνια και μετά άντε και καμιά μετεκπαίδευση και όλα αυτά χωρίς καμιά καθυστέρηση, κινδύνευε να φτάσει σε ηλικία συντάξεως πριν να προλάβει να την εξασκήσει οπότε τι νόημα θα είχε τόσος κόπος;
Όμως επειδή το κορίτσι μας έχει ικανότητες σούπεργκερλ αποφάσισε κατά την διάρκεια των σπουδών στην Ιατρική να τα κάνει όλα.
Να γίνει μητέρα διδύμων το 2003, να κάνει μετεκπαίδευση στις ΗΠΑ στο Tufts της Βοστόνης, να ιδρύσει και να εκλεγεί πρόεδρος της μη κερδοσκοπικής εταιρίας “Ανέμη”, να συνοδεύει τον πρωθυπουργό στις επίσημες εκδηλώσεις στην Αθήνα και το εξωτερικό σπουδάζοντας συγχρόνως στην Θεσσαλονίκη ,να περάσει στην τελευταία εξεταστική του 2/2004, μεσούσης της προεκλογικής περιόδου 14 μαθήματα μαζί (οι κακές γλώσσες λένε ότι στις προφορικές εξετάσεις, έμπαινε μόνη της στο γραφείο των καθηγητών, όταν οι άλλοι έμπαιναν 5-5 , αλλά εγώ δεν τις πιστεύω γιατί είναι γνωστό ότι οι καθηγητές μας είναι βράχοι ηθικής χωρίς να κάνουν διακρίσεις στα πρόσωπα της εξουσίας ), αλλά πάνω από όλα να ασχοληθεί και με την πειραματική έρευνα και να μελετήσει την επίδραση της υποξαιμικής-ισχαιμικής εγκεφαλοπάθειας στις γνωσιακές λειτουργίες και τη νευρολογική ανάπτυξη των παιδιών της προσχολικής ηλικίας για να εκπονήσει διδακτορική διατριβή.
Και όχι μόνο αυτό.
Το πανάξιο αυτό κορίτσι κατάφερε κάτι που δεν έχει ξαναγίνει στην Ελλάδα (για την Ζιμπάμπουε δεν παίρνω όρκο).
Έγινε διδάκτωρ το 2002 πριν να πάρει το πτυχίο του τμήματος που σπούδαζε που το πήρε το 2004!!
Όμως οι άξιοι άνθρωποι ξέρουν και να ανταμείβουν αυτούς που τους βοήθησαν στην ζωή τους και στη διατριβή τους . Και το κορίτσι μας αυτό έκανε!
Η καθηγήτρια της Ιατρικής κ.Ολυμπία Γκίμπα –Τζιαμπίρη που πέρασε την διατριβή έγινε πρόεδρος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών.
Με την αξία του ο γιός της Άρης Τζιαμπίρης υπέγραψε, μέσω της εταιρείας του που έχει μετοχικό κεφάλαιο το ιλιγγιώδες ποσό των 600 ευρώ, συμβόλαιο 576000 Ευρώ με τον ΟΠΑΠ και με μηνιαία αμοιβή 24000 ευρώ,ο Λουκάς Ανανίκας έγινε Γενικός Γραμματέας στο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης και ο Χρήστος Ζαχόπουλος που ως φιλόλογος της στο Λύκειο της χτένισε την διατριβή, Γενικός Γραμματέας στο Υπουργείο του άντρα της .
Και από εδώ αρχίζει το ζουμί της ιστορίας.
Ο Χρήστος Ζαχόπουλος φιλόλογος Μέσης Εκπαίδευσης είναι άνθρωπος που έχει τον πολιτισμό στο αίμα του. Αυτό φαίνεται άλλωστε και από τους πνευματικούς ανθρώπους με τους οποίους είναι φίλος.
Ποίος θα ήταν καλύτερος για το Μουσείο Κινηματογράφου στην Θεσσαλονίκη και για Ευρωβουλευτής από τον φίλο του τον συγγραφέα και σκηνοθέτη τον επονομαζόμενο και «Βασιλιά της βιντεοκασέτας» Γιώργο Μυλωνά;
Οι ταινίες του ,που με σεμνότητα δεν αναφέρονται στο βιογραφικό του, όπως ο βιασμός μιας μοναχής, ο παρθενοκυνηγός ,η γκομενάρα από το Μέτσοβο, ο παρθενοφάγος ,Τζακ ο καβαλάρης κτλ που σήμερα τις λοιδορούν οι άσχετοι, σε 30 χρόνια θα παίζονται στο Γκαγκάριν σε φεστιβάλ όπως παίζονται σήμερα οι ταινίες του Γκουσγκούνη και της Τίνας Σπάθη που επιμόρφωσαν τα νεανικά μας χρόνια.
Εδώ ολόκληρος σκηνοθέτης σαν τον Τιμ Μπάρτον γύρισε ταινία για τον χειρότερο σκηνοθέτη του κόσμου τον Εντ Γούντ για τον Μυλωνά δεν θα υπάρξει αύριο ένας νέος Αγγελόπουλος να εξυμνήσει το έργο του;
Έτσι λοιπόν ο αγνός φιλόλογος από την Θεσσαλονίκη βρέθηκε γενικός δερβέναγας σε ένα υπουργείο που κόντευε να σκάσει από τον πολιτισμό όπως τα κουστούμια τα δικά του και του υπουργού του από τα παραπανίσια κιλά.
Εκεί λοιπόν ο μέχρι τότε σεμνός και ταπεινός, σαν το κόμμα του γραμματέας, απέκτησε γραμματέα την 34χρονη κατά την ΤV ,ή την Τσέκου κατά τις εφημερίδες.
Από την άλλη μεριά η νεαρά που είχε μπει με πολύ διάβασμα πρώτη στη σχολή της , είχε πλέον διαπιστώσει, με μια μικρή βέβαια παραλλαγή, ότι δυστυχώς σε αυτή την ζωή όπως λέει και η παροιμία για τους ψαράδες –άμα δεν βρέξεις κώλο ψάρι δεν πιάνεις .
Οπότε ορθώς σκεπτομένη σκέφτηκε ότι μόνο οριζοντίως θα διοριστεί.
Και βέβαια επειδή ο υπουργός έτσι και αλλιώς δεν είχε πατήσει ποτέ το πόδι του στο υπουργείο του ώστε να του την πέσει, βρήκε ότι μπορούσε να σαγηνεύσει τον γενικό γραμματέα που τον θεωρούσε και γοητευτικό άνδρα, γιατί της θύμιζε τον ήρωα των παιδικών της χρόνων ,τον Πάντσο Βίλλα.
Από κει και πέρα τι θέλατε να κάνει ένας μεσήλικας φιλόλογος λάτρης των ταινιών του φίλου του όπως ο παρθενοκυνηγός ή ο παρθενοφάγος;
Η γκομενάρα όμως που δεν ήταν από το Μέτσοβο αλλά από τους Δελφούς, εκεί που θαύμαζε τον εαυτό του στον καθρέπτη λέγοντας της ενθουσιασμένος που είχε αποκτήσει γκόμενα -«Κοίτα κορμάρα που στηρίζει τον Καραμανλή» άρχισε να πιέζει για διορισμό.
Εκεί όμως άρχισαν και τα δύσ-κωλα.
Είπαμε να παραβλέψουμε ολίγον το σκέλος οικογένεια από το τρίπτυχο Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια που αποτελεί και ιδεολογικό φάρο της παράταξης, αλλά το Πατρίς πώς να το παραβλέψουμε;
Πως θα πάει μπροστά η Πατρίς αν διορίζουμε όποιον πηδάμε ενώ χιλιάδες γαλάζια παιδιά, άριστοι στο να δίνουν συνεντεύξεις περιμένουν μαζί με τον υπουργό τους το ρουσφέτι τους ;
Στην ανάγκη λοιπόν ο φίλος φαίνεται.
Ο σκηνοθέτης μας γνωρίζοντας σαν γνήσιο κομματόσκυλο όλους τους παρατρεχάμενους που είχε διορίσει το κόμμα, ξαμολήθηκε με την αρχαιολόγο μας αλα μπρατσέτα να δούν τους Προέδρους από τον Οργανισμό που είναι για την αντιμετώπιση των λοιμώξεων μέχρι τον Οργανισμό για την Ολυμπιακή αξιοποίηση.
Φαίνεται ότι και οι δύο αυτοί Οργανισμοί δεν είχαν πουθενά αρχαία για να κτίσουν επάνω , οπότε ούτε τον Ζαχόπουλο είχαν ανάγκη για να τον εξυπηρετήσουν ,ούτε αρχαιολόγο χρειαζόντουσαν για να φροντίσει για τις λοιμώξεις, αν και τα Ολυμπιακά ακίνητα όπως έχουν καταντήσει έχουν αποκτήσει αρχαιολογική αξία.
Στο σημείο αυτό η αρχαιολόγος αρχίζει να καταλαβαίνει πως ότι και να της υπόσχεται ο σκηνοθέτης δεν είναι τίποτα άλλο παρά σαν την κλασσική του ταινία «πράσινα ,μπλέ και κόκκινα καρύδια» και ότι πλέον τα πράγματα έχουν φτάσει να είναι σαν την άλλη του ιστορική ταινία «εδώ και τώρα αγγούρια»
Έχοντας επηρεαστεί από την θητεία της σε ένα καλλιτεχνικό υπουργείο η 34χρονη είχε σκεφτεί ότι αν δεν διοριστεί μπορεί να το ρίξει στην σκηνοθεσία επηρεασμένη προφανώς από τις δημιουργίες του Μυλωνά. Έτσι φαίνεται ότι είχε τραβήξει σκηνές με τον γραμματέα που ούτε η ιταλίδα βουλευτής Τσιστιολίνα δεν είχε στην φιλμογραφία της.
Και από εδώ ξεκινάει το δράμα που σας είναι πλέον γνωστό και δεν θα περιγράψω .
Σκεφτείτε λοιπόν θα είχαν γίνει όλα αυτά αν η Νατάσα δεν είχε βάλει σκοπό να γίνει διδάκτωρ, ο Ζαχόπουλος να της διορθώσει το κείμενο, να γίνει έτσι κολλητός της με αποτέλεσμα να γίνει γραμματέας και να γνωρίσει την συμβασιούχο 34χρονη;
Αν δεν είχαν γίνει όλα αυτά θα είχε μείνει στην Θεσσαλονίκη και θα ασχολιόταν απλά με την σύζυγο,με την ΔΑΚΕ και τα συνδικαλιστικά της ΕΛΜΕ.
Είδατε λοιπόν τελικά γιατί ο πραγματικός αίτιος του δράματος είναι η Νατάσσα;

ΗΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ:Π*δάτε μόνον μονίμους υπαλλήλους, το πολύ να σας ζητήσουν καμία άδεια από την σημαία, που μπορείς χωρίς κανένα πρόβλημα να δώσεις χωρίς καμία βοήθεια από φίλους σου !

Επιστολή σάλος για το Μακεδονικό : Τώρα όλα πλέον είναι ξεκάθαρα

Αγαπητή Διασπορά
Σχετικά με το άρθρο σας “Σάλος για το Μακεδονικό στην τακτική συνέλευση του ΣΑΕ Ευρώπης” (http://diaspora-grecque.com/modules/altern8news/article.php?storyid=1348) παρακαλώ σημειώστε τα εξής διότι η αντιπαράθεση αφορούσε άμεσα εμένα και την πρότασή μου:

Σας ευχαριστώ που εστιάζεστε στο συμβάν και έτσι ελπίζω πως τέτοια κακώς κείμενα να αποφευχθούν στο μέλλον. Συμμετείχα για πρώτη φορά στις εργασίες του ΣΑΕ, Περιφέρεια Ευρώπης. Όταν η Ελληνική Κοινότητα Ιρλανδίας κλήθηκε να συμμετάσχει αισθάνθηκα μεγάλη τιμή και έκανα το καλύτερο δυνατό, μέσα στα περιορισμένα χρονικά μου περιθόρια, να ανταποκριθώ στα αιτήματα των διοργανωτών και να προετοιμαστώ κατάλληλα με πλήρες κείμενο εισήγησης και παρουσίαση πολυμέσων, και δεδομένου ότι πριν από μια εβδομάδα περίπου εκήδεψα τη Μητέρα μου στην Ελλάδα. Με μεγάλη μου λοιπόν απογοήτευση και αγανάκτηση υπήρξα μάρτυρας του απαράδεκτου και παράτυπου τρόπου λειτουργείας της Επιτροπής Ψηφισμάτων στο τέλος της Συνέλευσης, η οποία διαστρέβλωσε την αρχική μου πρόταση και προσπάθησε να περάσει για ψήφισμα μια “μικτή” πρόταση, συνταχθείσα από τέσσερις άλλες επιμέρους προτάσεις (σύμφωνα με την Επιτροπή Ψηφισμάτων πάντα), αλλά άκρως αντίθετη από την αρχική μου πρόταση. Η δική μου πρόταση ζητούσε από τη Συνέλευση να μην υποστηρίξει τη χρήση ονόματος για τα Σκόπια που να περιέχει τον όρο “Μακεδονία”. Η Επιτροπή Ψηφισμάτων όμως ανέγνωσε πρόταση υπέρ σύνθετης ονομασία για τα Σκόπια που να περιέχει τον όρο “Μακεδονία”, και κατά τα λεγόμενα της Επιτροπής θα έπρεπε (η “μικτή” πρόταση) να είναι σύμφωνη με την επίσημη θέση της κυβέρνησης και των κομμάτων της βουλής. Κατόπιν ενστάσεως και έντονης διαμαρτυρίας μου επί τόπου, διαβάστηκε το ορθό κείμενο που είχα υποβάλλει αρχικά και η πρότασή μου ψηφίστηκε, με μία ψήφο κατά. Είναι σημειωτέο επίσης ότι η Επιτροπή Ψηφισμάτων κατά την ανάγνωση των προτάσεων δεν απεκάλυπτε πάντα από ποιόν/α είχε κατατεθεί η εν λόγω πρόταση.

Κατά τη διάρκεια της Συνέλευσης ακούστηκε ότι ο μέσος Έλληνας της Διασποράς δεν ανταποκρίνεται στο ΣΑΕ αρκετά. Πιστεύω πως τέτοιες ενέργειες, όπως αυτή της Επιτροπής Ψηφισμάτων, (α) δε βοηθούν στο να φέρουν τον Έλληνα της Διασποράς κοντά στο ΣΑΕ και (β) αμαυρώνουν όλη την καλή δουλειά που γίνεται στο ΣΑΕ. Μετά από μια τέτοια αντιμετώπιση αναρωτιέμαι αν θα έπρεπε να συμμετάσχει ξανά η Ελληνική Κοινότητα Ιρλανδίας σε άλλες μελλοντικές εργασίες του ΣΑΕ. Μήπως άραγε οι μικρές και/ή οι μη κομματικοποιημένες κοινότητες της Διασποράς πρέπει να μείνουν έξω από το ΣΑΕ;

Παίρνω την ευκαιρία αυτή να ευχαριστήσω τους διοργανωτές της Περιφερειακής Συνέλευσης Ευρώπης για όλη την καλή δουλειά τους να οργανώσουν τη Συνέλευση και να τους συγχαρώ για τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα που παρήχαν για την κάλυψη της Συνέλευσης, ώστε ο κάθε Έλληνας να μπορεί να την παρακολουθήσει ανά τω κόσμω, αλλά και να τους επιστήσω την προσοχή προς αποφυγή τέτοιων φαινομένων στο μέλλον.

Σας ευχαριστώ.
Με εκτίμηση
Δρ. Θωμαΐς Κακούλη
Πρόεδρος
Ελληνική Κοινότητα Ιρλανδίας
www.helleniccommunity.ie

Ευχαριστούμε την Πρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας Ιρλανδίας που με αυτή την επιστολή επιβεβαιώνει την εγκυρότητα της δημοσίευσης μας όλα πλέον είναι ξεκάθαρα.
Για μας η μεγάλη πλειοψηφία των Ομογενειακών οργανώσεων ανά τον κόσμο δεν συμφωνή ονομασία με τον όρο Μακεδονία.
Eλάβαμε πλήθος επιστολών στηρίζοντας τη μη χρήση του ονόματος Μακεδονία. Δεν μπορούμε να δημοσιεύσουμε όλες τις επιστολές λόγο του μεγάλου αριθμού.

Τιμή στους νεκρούς καταδρομείς του 1974 του Ιωάννη Παναγιωτακόπουλου
Προέδρου της Ν.Ε.Μ.

Στο άκουσμα του ονόματος του κάθε στρατιώτη, ακουγόταν στεντόρεια και η φωνή του Αξιωματικού: «Απών! Έπεσε υπέρ Πατρίδος!» Οι ριπές των όπλων έσκιζαν τον συννεφιασμένο ουρανό, σαν πολεμική ιαχή και σαν ηρωικός χαιρετισμός. Ήταν το μόνο άκουσμα που θα μπορούσε να αποσπάσει την προσοχή μας από εκείνη την μαυροφορεμένη γιαγιά, που προσπαθώντας να κρατηθεί όρθια από έναν στύλο, έκλαιγε με ένα μοιρολόι τον γιο της, που σήμερα τον τιμούσαν σαν ήρωα. Όπως και άλλα 28 παλικάρια. Ναι, ο γιος της ήρωας… Πόσο απλός και πόσο μεγάλος είναι ο ηρωισμός.

Ήρωας θα μπορούσε να είναι και εκείνος ο απλός κύριος, που συζητάγαμε μαζί μέσα στο C – 130, που μας κατέβαζε στην Κρήτη. Πολεμιστής της 1ης Μοίρας Καταδρομών, που τον Ιούλιο του 74 εκτέλεσε την επιχείρηση «Νίκη» στην Κύπρο. «Να, εγώ καθόμουν σε αυτή την θέση μέσα στο Νοράτλας», μου ‘χε πει. «Στην πόρτα εκεί αριστερά ήταν ο υπολοχαγός και απέναντί μου δύο συνάδελφοι που συζητάγαμε. Το τροχιοδεικτικά χτύπησαν το αεροπλάνο, και τραντάχτηκε ολόκληρο. Τρύπησαν από κάτω, και κτύπησαν τα δύο παιδιά απέναντι. Εμένα πέρασαν μπροστά μου. Τα ένοιωσα να με καίνε…»

Μάλεμε. 1η Μοίρα Αλεξιπτωτιστών, 28 Ιουλίου, 11.30. Ο εκπρόσωπος του Συλλόγου «Κομάντος 74» καταθέτει το στεφάνι της τιμής, φωνάζοντας «Αθάνατοι!» Αθάνατοι για αυτούς, τους συμπολεμιστές τους. Για το Ελλαδικό κρατίδιο όμως, θνητοί και αναλώσιμοι. Τότε και τώρα. Τότε που τους παρέδωσε εκουσίως στα αντιαεροπορικά πυρά της – σκοπίμως ανενημέρωτης – Κυπριακής αεράμυνας, υπακούοντας στις έξωθεν εντολές. Τώρα που τους θάβει στη λήθη και που ταλαιπωρεί τους συγγενείς τους για δεκαετίες, δυσκολευώμενο να … αναγνωρίσει ότι σκοτώθηκαν σε πόλεμο. «Το Ελληνικό Κράτος δεν ενεπλάκη σε κανέναν πόλεμο το 1974», ήταν η απάντηση για χρόνια. Η «επιχείρηση Νίκη», η καλύτερη αερομεταφερόμενη επιχείρηση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, ήταν ανύπαρκτη.

Για τους βετεράνους της Κύπρου όμως, ήταν υπαρκτή σαν εμπειρία, σαν μνήμη, πολλές φορές και σαν τραύμα σωματικό ή ψυχικό. Οι νεκροί συνάδελφοι είναι πάντα ζωγραφισμένοι στο πίσω μέρος του μυαλού και στο μπροστά της συνείδησης ως οι αθάνατοι ήρωες. Οι συμπολεμιστές, οι φίλοι, οι «σειρές» τους. Τα παιδιά που περάσανε μαζί την εκπαίδευση, που κάνανε μαζί υπηρεσία, που κάνανε χαβαλέ στο «ΚΨΜ», που τρώγανε «καμπάνα». Εκείνα τα παιδιά που μόλις άκουσαν ότι θα πάνε να πολεμήσουν στην Κύπρο, άδραξαν με ενθουσιασμό τα όπλα τους, τραγουδώντας το «πότε θα κάνει ξαστεριά». Πόσο απλός και πόσο μεγάλος είναι ο ηρωισμός.

Μάλεμε Κρήτης. 1η Μ.ΑΛ., 28/7 02, ώρα 12.00. Η εκδήλωση τελείωσε. Η βροχή άρχισε να πέφτει πιο δυνατή. Φύγαμε αφήνοντας πίσω το μνημείο και το στρατόπεδο. Ίσως και του χρόνου να είμαστε πάλι εδώ, για το μνημόσυνο, την μόνη εκδήλωση τιμής του ξεφτιλισμένου κράτους μας προς τους ήρωες αυτούς. Ίσως κάποτε να καταφέρουμε να τους τιμήσουμε χωρίς μνημόσυνα, αλλά με γιορτές Νίκης στη Κερύνεια, στην Αμμόχωστο, αλλά και στην σκλαβωμένη Αθήνα…

Older Posts »